Wat hebben inspiratiesessies, met verschillende uitgangspunten, met elkaar gemeen?

Ik word regelmatig uitgenodigd voor inspiratiesessies over inclusie, diversiteit, duurzaamheid, organisatie- cultuurverandering of de verbinding in de samenleving. Meestal voorzien van een zeer interessant programma. Zo luister ik naar, en word geïnspireerd door, bevlogen sprekers met een visie vanuit verschillende invalshoeken.

Maar zijn de manieren waarop ik geïnspireerd word wel zo verschillend? Waar ik de ene keer word verrast tijdens een kort college Gelukskunde door de stemmen van Waldorf en Statler lees ik vervolgens een oudje uit mijn boekenkast van Ap Dijksterhuis die mij wijst op mijn slimme onbewuste. Even later bekijk ik mezelf in het nu vanuit het kind van vroeger in een familieopstelling. Zo kan ik zelfs terug gaan naar de überich uit de theorie van Freud of simpelweg naar stemmen van Harrie en Karel luisteren.

Zoektocht naar identiteit

Eigenlijk zeggen ze in grote lijnen hetzelfde. Allemaal verwijzen ze naar de eigen innerlijke (onbeheersbare?) kracht …. of zwakte. We proberen ons met Mindfulness te laten leven in het moment, meer te laten genieten in het hier en nu. Een continue worsteling met (de zoektocht naar) onze eigen identiteit lijkt het.

We lijken niet alleen zoekende  naar onze eigen identiteit maar ook naar de steeds veranderende identiteit van onze omgeving en de samenleving. Klampen ons vast aan bevlogen sprekers die ons terug willen laten keren naar onze kern, en worden geconfronteerd met onze eigen normen en waarden en die van anderen. We worden aangesproken op ons inlevingsvermogen in onszelf  en onze eigen behoeftes.  Of worden gestimuleerd ons te verplaatsen in een ander en vragen ons af of de ander dat wel (voldoende) doet in ons. Een zoektocht in onszelf om onze maatschappij van ons allemaal te maken, of ons er juist steeds meer van te onttrekken.

Wat zegt jouw stem?

Of de stemmen op een positief kritische opbouwende manier tegen je praten, of boos zijn en je tot orde roepen, je emoties onderdrukken of juist stimuleren, dat heb je zelf in de hand. Jij bepaalt naar wie je luistert en of je het gesprek aan gaat met jezelf. Jij bepaalt of je rationeel naar de stemmen luistert of ook je gevoel en emoties toe laat.  Want “emoties zijn net als vis, vers het lekkerst”.  En daarmee bepaal je zelf in meer of mindere mate wie je bent of wilt zijn.

A head full of fears has no space for dreams!

Ik ben één van de dromers met een positieve stem in mij. De stem in mij zegt dat “Happiness is now here” is in plaats van” Happiness is nowhere”. En wat zegt jouw stem?